ในช่วงเวลาไม่น้อยกว่า 20 ปี ปัญหาด้านสิ่งแวดล้อมและขยะพลาสติกในชุมชนและขยะพลาสติกที่ลอยมาทางน้ำไม่สามารถทำให้ลดลงและหมดไปได้ ในขณะเดียวกันมาตรการของรัฐได้มีนโยบายและโครงการที่เกี่ยวข้องกับการลดขยะพลาสติกในชุมชนขนาดใหญ่ในระดับเมือง และลดรูปลงมาสู่ชุมชนขนาดกลางและขนาดเล็กก็มีจำนวนมากมาย เช่นโครงการ PPP Plastic (Public Private Partnership for Sustainable Plastic and Waste Management) ของพันธมิตรหน่วยงานภาครัฐและองค์กรภาคเอกชนเพื่อการจัดการขยะพลาสติกอย่างยั่งยืนด้วยการดำเนินการที่จัดทำมาแล้วตั้งแต่ปี พ.ศ. 2562 จนถึงปัจจุบัน ซึ่งมีหลักสำคัญในการจัดทำแผนปฏิบัติการการจัดการขยะพลาสติกและ Roadmap การจัดการขยะพลาสติก โดยเริ่มตั้งแต่ปี พ.ศ. 2561 - 2573 มีเป้าหมายหลักคือการนำขยะพลาสติกกลับมาใช้ประโยชน์ใหม่ให้ได้ 100 % ภายในปี 2570 และใช้แผนขยายความร่วมมือสู่องค์กร 36 องค์กร โดยเริ่มจากจุดเริ่มต้น 15 องค์กร อย่างไรก็ตามในระยะเวลา 4 ปีที่ผ่านมาพบว่าพันธมิตร PPP Plastic ได้ดำเนินโครงการนำร่องเพื่อการจัดการพลาสติกที่ยั่งยืนในพื้นที่เป้าหมายที่จัดทำเป็นโมเดลการจัดการขยะพลาสติก 2 แห่ง คือ (1) โมเดลเมือง ในพื้นที่เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร และ (2) โมเดลจังหวัดในพื้นที่จังหวัดระยอง โดยพื้นที่ระยองนับว่าเป็นโมเดลที่ชัดเจนที่สุดจึงปักหมุดให้ระยองเป็นพื้นที่เป้าหมายในการนำร่องการกำจัดขยะพลาสติกอย่างครบวงจร เนื่องจากมีความพร้อมด้านโครงสร้างพื้นฐานในการรีไซเคิลขยะพลาสติก และยังอยู่ในพื้นที่เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC) ที่จะเกิดการขยายตัวของเมืองอีกมากในอนาคต รวมทั้งยังมีองค์การบริหารส่วนจังหวัดระยอง และภาครัฐที่เข้มแข็งมีความพร้อมในการดำเนินงานจึงเหมาะสมที่จะเป็นจังหวัดเริ่มต้นในโครงการดังกล่าว

จากโครงการนำร่องเพื่อการจัดการพลาสติกที่ยั่งยืนในพื้นที่ที่กล่าวมาข้างต้น แสดงให้เห็นว่าการนำวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีและนวัตกรรมเข้ามาขับเคลื่อนต่อการจัดการขยะชุมชนสามารถดำเนินการด้วยกระบวนการจากเป้าหมายเล็ก ๆ เพื่อกระจายสู่เป้าหมายใหญ่นั้น สามารถทำได้โดยแบ่งออกเป็นสามช่วงประกอบด้วยช่วงต้นทาง คือ การคัดแยกขยะจากครัวเรือน ขยะจากภาคการเกษตร และการจัดทำธนาคารขยะ ช่วงระหว่างทาง คือ การพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ชุมชนต้นแบบจากขยะชุมชนเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับชุมชนและยังทำให้เกิดเป็นชุมชนที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม และเมื่อถึงช่วงปลายทาง คือ การนำกลับมาแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์เกล็ด (Flake) หรือเม็ดพลาสติกรีไซเคิล ตลอดจนนำขยะพลาสติก     รีไซเคิลเหล่านี้มาเข้าสู่กระบวนการนวัตกรรมการผลิตน้ำมันจากขยะพลาสติกด้วยกระบวนการไพโรไลซิส เพื่อประยุกต์ใช้เป็นเชื้อเพลิงสำหรับเครื่องจักรกลทางการเกษตรในชุมชนต่อไปได้

     ปัญหาการจัดการสิ่งแวดล้อมด้านขยะมูลฝอยที่เกิดจากแหล่งที่พักอาศัย โดยเฉพาะขยะจากบ้านเรือนซึ่งส่วนใหญ่เป็นขยะสดที่เป็นขยะมูลฝอยย่อยสลาย ได้แก่ เศษอาหาร เศษผัก และเศษผลไม้ การนำขยะเหล่านี้ไปกองไว้ไม่ว่า ณ สถานที่แห่งใดก็จะเกิดการบูดเน่าส่งกลิ่นเหม็นและเป็นแหล่งบ่มเพาะเชื้อโรคอย่างดี ซึ่งเป็นแหล่งอาหารของสัตว์พาหะนำโรคแทบทุกชนิด ทั้งหนู นก และแมลงสาบ สามารถนำเชื้อโรคเดินทางไปสู่แหล่งน้ำดื่ม แหล่งการเกษตร และแหล่งที่อยู่อาศัย การนำขยะไปใช้ประโยชน์ที่นิยม คือการนำไปให้สุกรกิน ก่อนให้เกิดโรคอหิวาสุกร การนำไปทำปุ๋ยหมัก และน้ำหมัก ยังใช้ระยะเวลาที่ นานและมีประสิทธิภาพน้อย จากปัญหาขยะมูลฝอยดังกล่าวคณะผู้วิจัยจึงมีแนวคิดในการจัดจำโครงการ “การผลิตปุ๋ยจากเศษอาหารด้วยพลังงานแสงอาทิตย์” เพื่อลดการทิ้งขยะอินทรีย์ ที่ก่อให้เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม เชื้อโรคปนเปื้อนและปัญหาทางด้านมลพิษทางอากาศ เพื่อช่วยให้กลุ่มวิสาหกิจชุมชน เกษตรกรหรือผู้ที่ต้องการมีรายได้เสริม มีรายได้จากการผลิตปุ๋ยชีวภาพและลดปัญหาขยะภายในบ้านเรือน รวมทั้งลดค่าใช้จ่ายในการซื้อปุ๋ยเคมีตลอดจนเป็นการลดปริมาณการตกค้างของสารเคมี

https://youtube.com/shorts/i5IaXTGUl2I?feature=share

หญ้าสลาบหลวงเป็นพืชที่สามารถเจริญเติบโตได้ดีในพื้นที่รกร้าง และบริเวณพื้นที่ชุ่มน้ำและริมบ่อดินสำหรับเลี้ยงปลานิลและสัตว์น้ำชนิดอื่น ๆ ของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนผู้เลี้ยงสัตว์น้ำ บ้านคลองบางกะสี หมู่ที่ 7 ตำบลบางปลา อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการและหญ้าสลาบหลวงเป็นพืชที่มีคุณสมบัติในการดูดซับสารเคมีในดินได้อย่างต่อเนื่อง หญ้าสลาบหลวงเป็นทรัพยากรชนิดหนึ่งที่มีความสำคัญอย่างมากในการผลิตเอทานอลและปุ๋ย เนื่องจากมีศักยภาพในการช่วยลดการใช้พลังงานที่ทำให้เกิดเป็นมลพิษในชุมชนและสิ่งแวดล้อม การใช้หญ้าสลาบหลวงในกระบวนการผลิต         เอทานอลและปุ๋ยสามารถลดการใช้พลังงานบางชนิดได้อย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้การใช้หญ้าสลาบหลวงยังช่วยลดการใช้สารเคมีในกระบวนการผลิตบางอย่างได้ ทั้งนี้การลดการทำให้เกิดของเสียจากการผลิตก็เป็นประโยชน์อีกทางหนึ่งที่ได้จากการใช้หญ้าสลาบหลวงในการผลิตเอทานอลและปุ๋ย

สำหรับการสกัดเอทานอลจากหญ้าสลาบหลวงเป็นกระบวนการที่ซับซ้อนและอาจใช้เวลานาน อย่างไรก็ตามในขั้นตอนแรกสามารถทำได้โดยนำหญ้าสลาบหลวงมาบดให้เป็นชิ้นเล็ก ๆ และผสมกับน้ำเพื่อให้เกิดการย่อยสลายในกระบวกการแรก (Milling and mixing) และต่อมานำสารละลายเฉพาะเติมลงในหญ้าสลาบหลวงเพื่อให้เกิดการย่อยสลายกลายเป็นแป้ง (a-amylase) หรือที่เรียกว่าเอนไซม์แอลฟาอะมิเลสในกระบวนที่สอง  และถัดมานำสารละลายเฉพาะเติมลงในหญ้าสลาบหลวงเพื่อให้เกิดการย่อยสลายกลายเป็นแป้งครั้งสุดท้าย (Glucoamylase) หรือที่เรียกว่าเอนไซม์กลูโคอะมิเลส ในขณะเดียวกันก็จะเป็นกระบวนการเตรียมกล้าเชื้อ (Yeast proliferation) หรือที่เรียกว่ายีสต์ซึ่งเป็นขั้นตอนการหมัก (Fermentation) เพื่อเตรียมสกัดเป็นเอทานอลในขั้นตอนถัดไป ในทำนองเดียวกันสำหรับขั้นตอนถัดไปจะเป็นกระบวนการสกัด (Distillation) หรือเรียกว่าอีกอย่างว่ากระบวนการกลั่นซึ่งจะได้ฟูเซลออย์ (Fusel-oil) จากนั้นใช้วิธีการแยกน้ำ (Dehydration) หรือการกำจัดน้ำ ซึ่งจะได้เอทานอลโดยผ่านกลไกการแยกสารสกัดเพื่อทำให้ได้เอทานอลที่สะอาดบริสุทธิ์ 99% ในขณะเดียวกันในช่วงกระบวนการกลั่นจะได้น้ำกากส่า (Slop) ที่ประกอบด้วยยีสต์และน้ำเสียออกมาเพียงเล็กน้อยซึ่งเอทานอลที่ได้จากกระบวนการสกัดนี้จะถูกนำไปใช้ในกระบวนการผลิตเชิงเคมีและเป็นวัตถุดิบสำคัญในอุตสาหกรรมการผลิตอื่น ๆ ได้

ในทำนองเดียวกัน การใช้หญ้าสลาบหลวงในการผลิตปุ๋ยก็เป็นอีกกระบวนการที่มีประโยชน์ต่อการจัดการของชุมชน หญ้าสลาบหลวงถูกนำมาผ่านนวัตกรรมภูมิปัญญาชาวบ้านโดยนำน้ำกากส่า (Slop) ที่ประกอบด้วยยีสต์และน้ำเสียเพื่อผลิตเป็นปุ๋ยซึ่งเป็นแหล่งอาหารสำหรับพืช การใช้ปุ๋ยที่ผลิตจากหญ้าสลาบหลวงช่วยให้คุณภาพของดินดีขึ้นและช่วยลดค่าใช้จ่ายจากการใช้ปุ๋ยเคมีทำให้ชุมชนมีทรัพยากรดินที่มีประสิทธิภาพอย่างยั่งยืน

ปัจจุบันแรงงานในการทำการเกษตรส่วนใหญ่จะเป็นผู้สูงอายุจึงจำเป็นจะต้องมีการพัฒนาการเกษตรให้มีความสะดวกและลดแรงงานลงโดยการนำระบบเทคโนโลยีอัตโนมัติเข้ามาช่วยและใช้แรงงานที่มีอยู่ให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด คุณภาพของการทำเกษตรที่ผลิตได้จะมีคุณภาพมากขึ้น การนำระบบการทำเกษตรอัตโนมัติมาประยุกต์ใช้กับภาคการเกษตรจะก่อให้เกิดประโยชน์กับคนในชุมชนอย่างมาก เนื่องจากระบบจ่ายน้ำอัตโนมัติมีกระบวนการจัดการการควบคุมปริมาณความชื้นและอุณหภูมิการใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่า จึงถือเป็นโอกาสของคนในชุมชนที่จะทำให้การเกษตรมีคุณภาพที่ดีขึ้น การบริหารจัดการน้ำเพื่อการเกษตรด้วยระบบท่อมีผลดีคือ ทำให้มีการกระจายน้ำได้ทั่วถึงมีน้ำใช้เพียงพอตลอดทั้งปีในช่วงหน้าแล้ง ใช้น้ำทางระบบท่อทำให้พืชผลทางการเกษตรได้ผลดี การบริหารจัดการน้ำก็เป็นปัญหาร้ายแรงปัญหาหนึ่ง ทุกวันนี้ “ภัยแล้ง” กับ “ภัยน้ำหลาก” เป็นภัยประจำปีสลับกันมาเยือนเมื่อยังไม่ถึงหน้าฝนก็จะขาดแคลนน้ำ ครั้นถึงหน้าฝนน้ำก็จะหลากท่วม และจะเกิดขึ้นประจำตลอดปี การจัดการทรัพยากรน้ำและแหล่งน้ำของชุมชนที่ผ่านมานั้น มักมุ่งเน้นการจัดหาแหล่งน้ำในชุมชนหรือทรัพยากรในพื้นที่แหล่งน้ำมาใช้ตอบสนองความต้องการทางการเกษตรกลับกลายเป็นตัวเร่งให้เกิดความเสื่อมโทรมในระบบนิเวศและพื้นที่แหล่งน้ำอย่างหนัก การส่งเสริมให้คนในชุมชนที่ได้ปลูกพืชผักการเกษตรและได้เข้าถึงการใช้เครื่องมือระบบการจัดการน้ำอัตโนมัติที่ไม่ยุ่งยากและซับซ้อนเกษตรกรใช้ได้จริง จะเป็นประโยชน์อย่างมากเครื่องมือที่นำมาใช้ปัจจุบันต้องมีความสะดวกรวดเร็วง่ายต่อการใช้งาน โครงการติดตั้งระบบจ่ายน้ำอัตโนมัติจึงเป็นการส่งเสริมการเกษตรที่เป็นการแนะนำและหาวิธีให้เกษตรกรในชุมชนเข้าถึงและสามารถใช้ประโยชน์ได้อย่างแท้จริง

อย่างไรก็ตามความสำเร็จของการทำการเกษตรต้องคำนึงถึงวิธีการผลิตของเกษตรกรให้ได้ผลผลิตที่มีคุณภาพ เพื่อตอบสนองต่อคนในชุมชนที่ขาดความรู้ในการจัดการทรัพยากรน้ำเพื่อทำการเกษตรและยังไม่มีประสบการณ์ในการจัดการทรัพยากรน้ำอย่างเพียงพอ การจัดการระบบจ่ายน้ำอัตโนมัติเพื่อการเกษตรที่สอดคล้องกับความต้องการของคนในชุมชนจะนำมาซึ่งการผลิตพืชผักสวนครัวให้ตรงตามความต้องการของคนในชุมชนจะได้ผลผลิตที่มีคุณภาพ ทำให้ผลผลิตมีจำนวนมากขึ้น คุณภาพดีขึ้น การติดตั้งระบบจ่ายน้ำอัตโนมัติเป็นส่วนหนึ่งในทางการเกษตร ซึ่งสามารถทำให้เกษตรกรลดเวลา ลดแรงงาน ลดต้นทุน เพิ่มคุณภาพ เพิ่มผลผลิต โครงการติดตั้งระบบจ่ายน้ำเพื่อการเกษตรนี้จึงมีเป้าหมายหลักคือ การพัฒนาและส่งเสริมการจัดการระบบน้ำ เพื่อการผลิตพืชผักสวนครัวที่สอดคล้องกับความต้องการของคนในชุมชนเพื่อให้คนในชุมชนมีการพัฒนาความรู้ความสามารถในการปลูกพืชผักที่ใช้ระบบจ่ายน้ำอัตโนมัติให้มีคุณภาพและยั่งยืนต่อไป

            ดังนั้นสาขาวิชาวิศวกรรมการจัดการระบบราง จึงจัดทำโครงการขึ้นเพื่อให้คนในชุมชนหันมาสนใจในการทำระบบจ่ายน้ำอัตโนมัติเพื่อพืชสมุนไพรทางการเกษตรในชุมชน ลดเวลา ลดแรงงาน ลดต้นทุน สร้างแรงกระตุ้นให้คนในชุมชนสนใจเรื่องการดูแลพืชสมุนไพรทางการเกษตร และระบบจ่ายน้ำอัตโนมัติง่ายต่อการปลูกพืชผักชนิดอื่นๆ ที่ชุมชนต้องการปลูกเพื่อทำสมุนไพรต่อไป

1. หลักการและเหตุผล

เครื่องใช้ไฟฟ้าประเภทคอนซูเมอร์โปรดัคต์โดยเฉพาะ ตู้เย็น มีใช้อยู่เกือบทุกครัว เมื่อใช้งานไประยะหนึ่งย่อมชำรุดเสียหายไปตามกาลเวลา เช่น เกิดอาการเครื่องไม่ทำความเย็น ซึ่งเป็นอาการเสียหลัก ตู้เย็นรุ่นใหม่จะเป็นเรื่องยากสำหรับช่างซ่อมบริการและผู้มีประสบการณ์น้อยหรือเรียนรู้ไม่ทันกับเทคโนโลยีใหม่ ทำให้ช่างไม่สามารถซ่อมเครื่องได้ทำให้เสียโอกาสในการสร้างรายได้  เนื่องจากมีระบบป้องกันต่างๆ เข้ามาควบคุมและสั่งการทำงานด้วยไอซีไมโครคอมพิวเตอร์หรือ CPU ที่ภายในบรรจุด้วยซอฟแวร์อัจฉริยะคอยตรวจสอบความผิดปกติของวงจรทุกภาคส่วนไว้อย่างครบถ้วน ดังนั้นการเรียนรู้ให้ทันเทคโนโลยีสมัยใหม่จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่ง การอบรมในครั้งนี้จะเรียนรู้ทั้งภาคทฤษฎีและเชิงปฏิบัติการโดยวิทยากรผู้เชี่ยวชาญทางด้านงานซ่อมที่มีประสบการณ์ ชี้แนะและวิเคราะห์อาการเสียก่อนลงมือปฏิบัติการทำให้แก้ไขปัญหาได้ตรงจุดจะช่วยลดเวลาในการซ่อมและลดต้นทุนค่าอะไหล่ได้อย่างมาก นอกจากนี้อุปกรณ์และเครื่องมือต่างๆ ที่ใช้ในการตรวจซ่อมตู้เย็นก็มีความจำเป็นอย่างมาก การสร้างและเรียนรู้การใช้งานเครื่องมือตรวจเช็คตู้เย็น จึงเป็นทางเลือกหนึ่งที่จะช่วยให้งานซ่อมตู้เย็นระบบธรรมดาและระบบอินเวอร์เตอร์ประสบผลสำเร็จได้เป็นอย่างดี

    โครงการ “อบรมเชิงปฏิบัติการสร้างเครื่องมือตรวจเช็คตู้เย็น” จึงเป็นการสร้างนวัตกรรมเพื่อพัฒนาเครื่องมือให้กับช่างซ่อมบริการเครื่องใช้ไฟฟ้าในชุมชนให้มีความรู้ ความเข้าใจ ทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติในการใช้เครื่องมือตรวจเช็คตู้เย็นระบบธรรมดาและระบบอินเวอร์เตอร์ได้อย่างแม่นยำ สามารถสร้างรายได้จากอาชีพอย่างเป็นรูปธรรมและยั่งยืนเป็นที่ไว้วางใจของลูกค้า นั่นหมายถึงรายได้ที่เพิ่มขึ้นจากเดิมและเพียงพอสำหรับการดำรงชีวิตอยู่อย่างพอเพียงซึ่งเป็นไปตามวัตถุประสงค์ของทางมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี ว่าด้วยเรื่อง การพัฒนาท้องถิ่นแก้ไขความยากจนของประชาชนในเขตชนบท